Buurtplatform Céramique-Maastricht

Maastrichts jongste stadsdeel Céramique is af. Na 23 jaar is evenzoveel hectare volgebouwd. Dat werd gisteren gevierd met een congres in de Wiebengahal.

Stadsdeel Céramique heeft zijn eigen Don Corleone.

Huub Smeets, scheidend CEO van vastgoedonderneming Vesteda, wordt namelijk aangekondigd als the Godfather van het jongste stadsdeel van Maastricht.

Samen met onder anderen architecten Jo Coenen en Bob Van Reeth en wethouder Jacques Costongs spreekt hij deze donderdag in de Wiebengahal tijdens het congres Céramique, voorbeeld van (Europese) gebiedsontwikkeling. Nu het laatste bouwblok - Maison Céramique - is opgeleverd, valt volgens de organisatie een feestje te vieren. Een dag lang wordt het project, dat zo'n kwart eeuw geleden ontstond, geëvalueerd.

De toehoorders hebben veelal een sterke band met het project.

Er zijn buurtbewoners, (oud)medewerkers en bestuurders aanwezig. Ze blijken trots op het eindresultaat dat wordt gezien als het meest ambitieuze project van de stad. De bijeenkomst is daarom vooral een feestje, een reünie voor alle (oud)betrokkenen.

Zoals supervisor Jo Coenen, die eind jaren tachtig als 38-jarige aan het project begon. Hij geeft een mooie reconstructie van de totstandkoming.

Ook hoofdpijnmomenten passeren de revue, maar de boventoon van zijn betoog is lyrisch. „Na jaren concludeer ik dat concepten blijkbaar kunnen uitkomen.

Het planproces is uniek in zijn bestaan." Toch heeft diezelfde Coenen eerder in deze krant zijn teleurstelling geuit over de wijk die maar niet ‘in leven wil komen'. In zijn betoog ontbreekt die kanttekening.

De reünie kent ook een echt zwart randje. Onder anderen Jaco Meeuwissen, directeur van 3W, en Huub Smeets staan stil bij ‘de zwarte bladzijde'.

Ze doelen op het instorten van vijf balkons van Patio Sevilla in 2003, waarbij een echtpaar overleed.

Het is een domper op de feestvreugde.

Die vervaagt tijdens een rondleiding door de buurt waarbij de monden van betrokkenen die al een tijd niet meer in Maastricht zijn geweest, vooral openvallen bij de aanblik van het hypermoderne woon/werkcomplex Piazza Céramique en het Vesteda Health Center dat plaats biedt aan een zwembad en fitnessaccommodatie. De strak in het pak gegoten mannen lijken weer even jongetjes in een snoepwinkel.

Hun Céramiquedroom werd werkelijkheid. Ze wijzen elkaar op ieders rol in het project.

Het ontlokt ze uitspraken als „ik was erbij toen de contracten werden ondertekend" en „ik heb nog gezorgd dat deWiebengahal behouden bleef".

Bob Van Reeth, als Vlaming bij het project betrokken, vraagt zich tot slot af of er voor de heren Smeets en Coenen geen monument opgericht zou moeten worden. Zijn antwoord? „Niet doen. Op de graftombe van Sir Christopher Wren, ook een niet-onverdienstelijk bouwer, staat in de St. Paul's Cathedral te lezen: ‘Si monumentum requiris circumspice' (Als u behoefte heeft aan een gedenkteken, kijk om u heen)." De toehoorders geven daar tijdens de toer gehoor aan.

Huub Smeets houdt betoog als ‘the Godfather' van het grote project

Dagblad de Limburger, Ruud Maas