Buurtplatform Céramique-Maastricht

Maastrichts jongste stadsdeel Céramique is af. Na 23 jaar is evenzoveel hectare volgebouwd. Dat werd gisteren gevierd met een congres in de Wiebengahal.

Stadsdeel Céramique heeft zijn eigen Don Corleone.

Huub Smeets, scheidend CEO van vastgoedonderneming Vesteda, wordt namelijk aangekondigd als the Godfather van het jongste stadsdeel van Maastricht.

Samen met onder anderen architecten Jo Coenen en Bob Van Reeth en wethouder Jacques Costongs spreekt hij deze donderdag in de Wiebengahal tijdens het congres Céramique, voorbeeld van (Europese) gebiedsontwikkeling. Nu het laatste bouwblok - Maison Céramique - is opgeleverd, valt volgens de organisatie een feestje te vieren. Een dag lang wordt het project, dat zo'n kwart eeuw geleden ontstond, geëvalueerd.

Door Branko Eijssen, dagblad de Limburger

Nu de laatste gebouwen in de Maastrichtse wijk Céramique zijn opgeleverd, is de discussie over de toekomst ervan losgebarsten.

Een beschouwing.

Lees de jubelende verslagen in gerenommeerde dagbladen, tijdschriften of reisgidsen en de vraag rijst waarom wij eigenlijk zo lang doorzeuren over een stadsdeel in Maastricht dat na twintig jaar kennelijk zijn belofte nog steeds niet heeft ingelost?

Om de dag te begeleiden werd prof. dr. Mischa de Winter (1951) uitgenodigd. Mischa de Winter is verbonden aan de opleiding Pedagogiek van de Universiteit van Utrecht. Tevens is hij lid van de Raad voor de Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO), In deze laatste functie heeft Mischa de Winter ook meegewerkt aan het RMO advies "Tussen flaneren en schofferen, een constructieve aanpak van het probleem hangjongeren".

Na 21 jaar is de Maastrichtse architectuurwijk Céramique op het voormalige Sphinx fabrieksterrein voltooid. Het is een wijk van allure geworden, waar echter nog te weinig leven in zit. Een terugblik aan de hand van afzonderlijke gesprekken met twee hoofdrolspelers: architect Jo Coenen en Vesteda-topman Huub Smeets.

De prestigieuze wijk is stedenbouwkundig een succesvol voorbeeld van gebiedsontwikkeling tot ver in Europa. Uiterlijk is de metamorfose van het voormalige fabrieksterrein bijzonder goed gelukt.
Echter, niet alleen de bouw, ook bewoning en invulling van commerciële functies zijn bepalend voor de sfeer.
Met overwegend welgestelde senioren, alleenstaanden en kinderloze tweeverdieners, plus de bekende winkelketens aan het centrale plein komt Céramique nog niet echt tot leven. De ziel ontbreekt, vooralsnog.
Vraag geestelijk vader en supervisor van het project Jo Coenen naar zijn oordeel en je krijgt een lang verhaal over levenssferen, dat ook opgevat zou kunnen worden als een aanklacht tegen ‘te klein denken'. Coenen heeft zelf even een pied à terre gehad in een van de penthouses in de Stoa, het lange gebouw aan de Maasoever. Hoewel hij er prachtig zicht op de binnenstad had, miste hij het bruisende binnenstadsklimaat van de overkant van de Maas. „Te ing", klinkt het in dialect.