Komt de droom van Ab König nu eindelijk uit?

De strijd en het vechten zijn niet voor niets. Het plan van Ab König om het beeldmerk van de historische watertoren te laten terugkeren in Maastricht lijkt nu in kannen en kruiken te zijn.

De tweede jeugd van de karakteristieke watertoren had heel wat voeten in de aarde. Architect Ab König van A3K in Maastricht zet zich al twintig jaar in om het zo'n 45 meter hoge gevaarte terug te krijgen in de stad. Hij strijdt en vecht. Eigenlijk is die inzet terug te brengen tot één overtuiging: nieuwe generaties moeten weten dat op de plek van het huidige Céramique een groot industrieterrein lag. Verduister je geschiedenis niet, beter: loop ermee te koop. Er stonden ooit bijna dertig van zulke schoorstenen. Eentje terugplaatsen is volgens König wel het minste wat je kunt doen. „Wat is een echte stad zonder industrieel monument?", vraagt de architect zich af.

In de afgelopen jaren wist de kartrekker om de zoveel tijd de aandacht te trekken en de schijnwerper op de terugkeer te plaatsen. Zo stond in 2010 een miniatuurversie van de toren op de maquette van de architectuurwijk. Een geslaagde kwajongensstreek. Vorig jaar bood hij burgemeester Onno Hoes tijdens diens nieuwjaarsreceptie een poster aan met daarop een afbeelding van de watertoren.

Het lijkt te helpen: zowel provincie als gemeente en Buurtplatform Céramique juichen de plannen toe.

Nu is het aan de bewoners om zich uit te spreken.

De toren moet straks niet enkel een cultuurhistorische teken zijn, maar ook een etalage en een kruispunt van wandelwegen. Het wordt geen kopie van het oorspronkelijke gevaarte, wel een reconstructie. Het beeldmerk staat dus centraal. In plaats van bakstenen kun je cortenstaal verwachten, daarboven een transparante mast van - waarschijnlijk - vlechtmetaal.

De afgelopen jaren passeerden acht of negen locaties de revue.

König dacht aan Patio Sevilla, waar de toren naast de parkeerplaats van deWiebengahal gebouwd kon worden.

De bewoners zagen dat plan liever aan zich voorbij gaan. Na het balkondrama waarbij een echtpaar overleed, hoefden zij niet in het middelpunt te staan. Voor het Bonnefantenmuseum dan? De sokkels met gele vlaggen maakten die plek onmogelijk. Ook door het plan om midden op de rotonde aldaar, waar de sterren van het Europamonument prijken, de reconstructie te plaatsen werd afgeschoten. Toen viel het kwartje: de toren moest verrijzen bij de Kennedybrug. Zo kon er een wenteltrap komen die de brug met de toren verbindt. Ideaal voor wandelaars.

Alleen het financiële plaatje kan nog spelbreker zijn. König schat dat met de reconstructie tussen de vijf en zes ton is gemoeid. Daarvan is 150.000 tot 200.000 euro nog niet ingevuld.Welke partijen dat geld op tafel willen leggen, is de grote vraag. Het zal tevens de definitieve vorm waarin de toren terugkeert bepalen. DeWelstands- en Monumentencommissie stelt een lift voor. König zou daarnaast led-verlichting voor ogen hebben. En hij wil Quick Response-codes op de toren projecteren. Met een smartphone is daardoor bijvoorbeeld te zien welke kunstwerken in het Bonnefantenmuseum te bekijken zijn.

Wanneer de toren verschijnt?

De architect, stellig: „Dit jaar. Het is vijf voor twaalf."Wordt 2012 dan toch het droomjaar van König?

Ruud Maas, Dagblad de Limburger