Buurtplatform Céramique-Maastricht

Uit het niets stond ineens een mini-versie van de historische watertoren op de maquette van Céramique. Hoe staat het eigenlijk met de bouw van de échte?

Een beeldmerk en oriëntatiepunt dat vooralsnog alleen ‘vitueel' bestaat: de beroemde Céramiquewatertoren die bij het Bonnefantenmuseum moet komen als verwijzing naar het industriële verleden van de architectuurwijk.

Er worden al jaren gesproken over terugplaatsing van de schoorsteen met waterreservoir, maar concreet is nog altijd niks.

Toch is architect Ab König optimistisch over het project, zeker nu de kandidatuur voor Maastricht Culturele Hoofdstad 2018 op het punt staat inhoudelijk vorm te krijgen. „Industriële cultuur hoort daar natuurlijk bij. Op Céramique stonden ooit 28 schoorstenen. Eén daarvan terugplaatsen als herinnering is toch niet te veel gevraagd? Zeker niet als het ook nog om een uniek exemplaar met waterreservoir gaat uit 1913."

De miniversie van de watertoren op de maquette stond er ineens ‘uit het niets'. König spreekt van een soort kwajongensstreek, die het oorspronkelijke plan in de aandacht moet houden.

Volgens König is er nog steeds bestuurlijk veel steun voor de toren, zijn financiële toezeggingen gedaan en wordt nog steeds nagedacht over het combineren van functies.

Zo ligt er het idee om het waterreservoir te benutten voor irrigatie van een ander initiatief: het vergroenen van de nabijgelegen Kennedybrug met klimplanten. Met een beetje goede wil óók een troef voor het oppoetsen van het Maastrichtse cultuurimago.

König verwacht dat op korte termijn knopen worden doorgehakt. „Het gaat niet om valse romantiek of zo, maar om het nageslacht te herinneren aan dat Céramique oorspronkelijk was. Maar het moet meer worden dan herinnering. Die toren moet een referentiepunt worden, iets waar automobilisten zich op kunnen richten als ze hun weg zoeken in Maastricht. Alle steden hebben dat soort bakens."

John Hoofs, Dagblad de Limburger