Buurtplatform Céramique-Maastricht

Onlangs laaide in de gemeenteraad van Maastricht de discussie weer op over de besteding van buurtbudgetten. Daarbij werd de indruk gewekt dat buurtraden naar eigen goeddunken ons aller (belasting) geld besteden of zelfs verkwanselen. Het gierzwaluwproject in het Kommelkwartier wordt als voorbeeld van een uit de hand gelopen besteding benoemd. Het zou te ver voeren om in dit verband uitvoerig in te gaan op het gierzwaluwproject, maar de subsidie komt helemaal niet uit het buurtbudget. Vreemd dus om dat project als voorbeeld te noemen in een discussie over de besteding van buurtbudgetten.

Buurten kunnen niet zomaar het toegekende buurtbudget aan willekeurige zaken besteden. In een verordening zijn de spelregels en criteria vastgelegd waaraan een besteding dient te voldoen. Wat ons betreft is de verordening duidelijk en werkt het in de praktijk goed.

Als gemeenteraad willen we graag, dat buurten betrokken zijn bij het wel en wee van de stad. Liefst op een slagvaardige en praktische manier. Daarom zijn we erg blij met de inzet van de verschillende buurtplatforms. Daarvan maken veel vrijwilligers deel uit, die zich inzetten voor eigen buurt. Ieder jaar krijgen de buurten de beschikking over een budget, om dat in te zetten voor het in stand houden, of het verbeteren van voorzieningen in hun buurt. De buurtraad beslist over de besteding van de gelden. Meestal worden de voorgenomen bestedingen vooraf aan de buurt voorgelegd, waarop inspraak mogelijk is. Op welke manier dat gebeurt, kan de buurt zelf bepalen. Dat is ook goed, want Sint Pieter is niet te vergelijken met De Heeg en Itteren is weer anders dan Pottenberg. Maatwerk levert veel meer op dan het kiezen voor eenheidsworst. Na afloop van een jaar legt de buurtraad verantwoording af over de besteding van middelen, ook hier weer aan de eigen buurt. Maar ook aan de gemeente Maastricht, die dat controleert. Als er twijfel is over een bepaalde besteding, is er vaak overleg met het Bureau Buurtgericht werken om te voorkomen dat er achteraf discussie ontstaat over de besteding. Het systeem heeft zijn waarde bewezen.

Er worden soms vraagtekens gezet bij de representativiteit van een buurtraad, die niet door middel van verkiezingen worden vastgelegd. Dat is prima, want volgens ons hoort politiek thuis in de gemeenteraad en zien we niet de nut en noodzaak om buurtverkiezingen te organiseren. Onze ervaring is dat degene die zich voor zijn of haar buurt wil inzetten, met open armen wordt ontvangen door de buurtraad. Sterker nog: in sommige buurten is het lastig om voldoende mensen te vinden die zich belangeloos voor hun eigen buurt willen inzetten.

Het is prima als er gediscussieerd wordt over de huidige verordening. Die discussie zien we met belangstelling tegemoet. De suggestie dat dit nodig omdat de buurtbudgetten willekeurig worden besteed, wijzen wij af. Het doet onrecht aan de tientallen bewoners die zich dag in, dag uit belangeloos inzetten voor hun buurt. Ze worden nu ten onrechte in een kwaad daglicht gesteld. Door de besteding van de buurtbudgetten bij de gemeente neer te leggen plaats je de buurtraden onder curatele en ontstaat er meer bureaucratie. Dat terwijl we met z'n allen juist minder regels willen. Buurtbudgetten zijn een kwestie van vertrouwen. Wij hebben dat vertrouwen in de buurtraden en in de huidige verordening.

Bert Jongen, fractievoorzitter D66 Maastricht

Guido Mertens, raadslid D66 Maastricht